First Chat!

ชีวิตอาจารย์นี่นะ จะว่าไปก็เหมือนกับคนเป็นแม่นะคะ มีลูกศิษย์ที่ต้องดูแล ให้คำปรึกษาและช่วยเหลือ ไม่ว่าจะเช้า สาย บ่าย ค่ำ ดึกดื่นแค่ไหนก็ตาม ก็ยินดีที่จะดูแลเค้าด้วยความเต็มใจใช่มั๊ยคะ แล้วก็ให้นึกได้ว่า ในฐานะที่ตัวเองเป็นคริสเตียนก็เช่นกัน  เวลามีเรื่องเดือดเนื้อร้อนใจอะไรขึ้นมา ก็ต้องรีบวิ่งโร่อธิษฐานขอการช่วยเหลือจากพระเจ้าไม่ว่าจะเป็นเวลาใดก็ตาม เพราะฉะนั้นไม่ว่าจะอยู่ในฐานะแม่ หรืออาจารย์ก็ยินดีเช่นกันค่ะ

ประสบการณ์นี้เพิ่งได้รับเมื่อตอนห้าทุ่ม ขณะที่กำลังนั่งเตรียมสอนเพลินๆ ก็ได้ยินเสียง ป๊อก ป๊อก ตอนแรกก็งงว่าเสียงอะไร พอดีว่าทำงานกับคอมพิวเตอร์ แล้วก็เปิดโปรแกรมไว้หลายๆ โปรแกรมไงคะ เลยต้องมาไล่เช็คว่ามันดังมาจากหน้าต่างไหนนี่ สุดท้ายก็เจอว่าดังมาจาก Yahoo Mail นั่นเอง มีคนเข้ามาคุยด้วยแล้วไง แต่เอ! email address ที่โชว์ขึ้นมาไม่รู้จักนี่นะซิคะที่เป็นปัญหา อยู่ๆ ก็ทักว่า "อาจารย์ครับ" "อาจารย์ครับ"

เอาละซิ! อาจารย์จะรู้มั๊ยนี่ว่าคุณเป็นใคร รู้แต่ว่าแจก Yahoo Mail ไว้ให้นิสิตติดต่อ แต่นิสิตที่สอนเทอมนี้มีเกือบ 160 คน คนไหนละนี่ จะถามว่า Who are you? ก็จะน่าเกลียดไปมั๊ยคะ เลยตัดสินใจตอบว่า "คะ" แ้ล้วปล่อยให้นิสิตเปิดเผยตัวต่อมาเรื่อยๆ ซึ่งสุดท้ายก็ถึงบางอ้อว่า อ๋อ! ลูกศิษย์เราคนนี้นี่เอง (ขอไม่บอกนะคะว่าเป็นใคร)

หลังจากนั้นเราก็คุยกันอย่างออกรสมากขึ้น นิสิตมีเรื่องปรึกษาค่ะ ความจริงจะเรียกว่าระบายให้ฟังก็อาจจะตรงประเด็นกว่านะคะ ซึ่งอาจารย์ก็ยินดีค่ะ ก็แหม! แค่ลูกศิษย์กล้า Chat เข้ามาคุยด้วย อาจารย์ก็ปลื้มแล้วหล่ะค่ะ แสดงว่าได้รับความไว้วางใจแล้วนะนี่

สุดท้าย สิ่งที่บอกกับนิสิตท่านนั้นไปก็คือว่า "มีอะไรก็คุยกับอาจารย์ได้นะคะ แม้อาจารย์อาจจะไม่สามารถแก้ปัญหาให้คุณได้ในตอนนี้ แต่อาจารย์ก็ยินดีรับฟัง และพยายามจะช่วยคิดหาทางออกให้เ่ท่าที่จะทำได้ค่ะ"

ประสบการณ์การ Chat กับลูกศิษย์ครั้งแรกก็เป็นเช่นนี้แล...

หมายเหตุ Post นี้ว่าด้วยเรื่องการหาข้อมูลรอบๆ ตัวมา Post ค่ะ